Hallo allemaal, mijn naam is Nick en zo’n twee jaar geleden ben ik begonnen met haken. Haken?! Ja, als je me drie jaar geleden had verteld dat ik zou gaan haken, had ik waarschijnlijk hard gelachen. Maar soms komt er iets op je pad waar je totaal niet op had gerekend. Zo’n tweeënhalf jaar geleden werd ik chronisch ziek en werd ik door mijn ziekte gedwongen om hele dagen te liggen. En als je de hele dag moet liggen, ga je je op een gegeven moment behoorlijk vervelen. Ik kreeg de tip om iets creatiefs te gaan doen, in plaats van de hele dag naar een scherm te kijken. Dus dacht ik: waarom probeer ik het haken niet eens? Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Na een hoop gevloek en gepruts lukte het me uiteindelijk om mijn eerste steken te maken. En toen ontdekte ik iets leuks: haken voelde voor mij eigenlijk een beetje als LEGO bouwen. Steekje voor steekje bouw je iets op, totdat er uiteindelijk iets moois ontstaat. Sindsdien ben ik er eigenlijk een soort gezond verslaafd aan geraakt. Haken geeft me ontspanning en voldoening. En het mooie is: je maakt iets waar een ander uiteindelijk ook plezier van kan hebben. Mijn zoontjes zorgen er bovendien wel voor dat ik genoeg opdrachten krijg. Dus echt uitgeháákt ben ik voorlopig nog niet.